Wygibasy językowe

Proces nabywania języka przez nowo narodzone dziecko jest niezwykle ciekawym fenomenem. Zaczyna się on już w okresie płodowym, gdy dziecko przysłuchuje się dźwiękom płynącym ze świata zewnętrznego. Taki jeszcze nie urodzony malec zaczyna rozróżniać dźwięki mowy od innych dźwięków.

Po urodzeniu aktywuje on swoje wrodzone/biologiczne umiejętności do uczenia się języka i dzięki bodźcom płynącym z otoczenia rozwija je. Maluszek komunikuje się ze światem zewnętrznym najczęściej poprzez krzyk i uśmiechy, natomiast reakcje rodziców są bogate w elementy prozodyczne jak: wysokość dźwięku, wzrastająca intonacja, wolniejsze mówienie.

Na bazie tej komunikacji dziecko zaczyna rozwijać swoje umiejętności językowe. Pierwsze z nich dotyczą przetwarzania bodźców słuchowych. W pierwszych miesiącach swojego życia noworodek potrafi zadziwiające rzeczy: np. odróżnić głos ludzki od innych dźwięków, odróżnić spółgłoski dźwięczne od bezdźwięcznych np. „b” od „p”, odróżnić samogłoski od spółgłosek, czy rozróżnić poszczególne słowa toku mowy. Dziecko przychodzi na świat z uniwersalną umiejętnością odróżniania wszystkich dźwięków językowych, jakie istnieją na świecie, jednak w drugiej połowie pierwszego roku życia ta umiejętność zaczyna zanikać i dziecko nastawia się głównie na przetwarzanie dźwięków języka ojczystego. Dzięki tym umiejętnościom zaczyna rozkodowywać swój język ojczysty w zakresie słownictwa, morfologii i składni. Pewni naukowcy ( np. Tomasello 2000) twierdzą, że nowe słowa może dziecko poznać tylko wtedy, gdy włączone są one w akt komunikacji, u podłoża, którego stoi intencja mówiącego. Dlatego dziecko szybciej pozna nazwę jakiejś rzeczy, gdy będziemy do niego mówić: podaj mi proszę ten ołówek, niż gdybyśmy tylko nazywali rzeczy z otoczenia. Małym dzieciom nie trzeba tłumaczyć zjawisk gramatycznych. Ta umiejętność rozkodowania swojego własnego języka pod względem gramatycznym następuje w sposób intuicyjny, nieświadomy dla dziecka. Z dostarczanych bodźców językowych (input) dziecko wyławia te zjawiska gramatyczne, które charakteryzują się największą regularnością i częstotliwością użycia. Pierwsze sygnały rozkodowywania języka widoczne są w sytuacji, gdy dziecko zaczyna produkować błędy językowe. Polegają one na tym, że maluch stosuje formy regularne zamiast form nieregularnych odnoszących się np. do wyjątków, albo mniej reprezentatywnych zjawisk językowych. Wielu rodziców niepokoi ten fakt, ale wprost przeciwnie – powinni się raczej cieszyć, gdyż te dziwne niekiedy wytwory językowe świadczą o aktywacji procesów językowych.

Do naszego przedszkola uczęszczają dzieci z różną bazą językową ( jednojęzyczne z językiem ojczystym polskim, jednojęzyczne z językiem ojczystym niemieckim oraz dzieci dwujęzyczne polsko-niemieckie). Poniżej chcielibyśmy przedstawić Państwu, jak kreatywne mogą być dzieci w rozkodowywaniu języków.

„Tante, ona nie ma Hausschuhe”

 

„Tante, moja nowa Muetze!”

 

A ja mu powiem „Alles Gute”

 

Das ist arbuz, das ist jagoden…

 

„To jest Keppi”

 

Czy już możemy singen, singen?

 

Co zrobiła wiewiórka? – Ein przyjęcie!

 

On mnie schlagnął na materac!

 

Poproś Wasser do Tee, będziesz miał zimną!

 

UWAŻAJ, GORĄCA DZIŚ TEE!

 

Ja chciałem być Froschem!

 

Bawimy się. Kto jest Katze?

 

jeden, zwei, drei, dalej nie pamiętam…

 

Ja w domu piję mleko z zweiką.

 

Ich habe keine dokładka!

 

Das ist ein twarda beczka.

 

Podaj Ogórken!

 

Tante, bitte Łyffel!

 

Tante, Pola will herbata!

 

Nasze przedszkole:

Kontakt

ul. M. Palucha 15
60 – 409 Poznań
Tel.: +48 601 247 935
e-mail: przedszkole@ene-due-rabe.pl

Przyjmujemy Zgłoszenia »

Tel.: +48 601 247 935